W ostatnich latach dużo się zmieniło jeśli chodzi o Apple.
Ten krótki tekst ma na celu przypomnienie wszystkim biadającym, że nie jest w naszym kraju tak źle :-)

ciąg dalszy →

Czy zastanowiłeś się kiedyś, które aplikacje są dla Ciebie najważniejsze, z których najczęściej korzystasz i które zatrzymałbyś, gdybyś mógł mieć ich tylko 10? Lub 5?

ciąg dalszy →

Coraz częściej i więcej kupujemy dzięki usługom internetowym.
Apple posiada 2 (a praktycznie 3) sklepy: Mac App Store i iTunes Store (który można podzielić na App Store i iTunes Music Store).

Jak zwrócić zakupioną aplikację czy muzykę?

ciąg dalszy →

W poszukiwaniu odpowiedniego sposobu zarządzania zadaniami i rzeczami do zrobienia przebyłem długą drogę; próbowałem standardowego zestawu kartka + długopis (z różnymi wariantami zarówno jednego, jak i drugiego), który z wielu różnych przyczyn nie sprawdził się u mnie jako ten jedyny. Próbowałem kilku rozwiązań webowych; Teux Deux, Remember The Milk czy Flow. Próbowałem także całej masy aplikacji dla iOS i Mac OS X. Testowałem te popularne, jak Things, The Hit List (jeszcze w czasie pierwszych wersji beta), iGTD (lata temu, napisany przez polskiego autora, który później przeszedł do CultureCode, gdzie pracuje nad Things) czy Wunderlist (przez zaskakująco długi okres), a także te mniej znane; Producteev czy Dejumble. Przez dłuższy okres, korzystałem także z dobrodziejstw menadżera CRM – Contactizer Pro, o którym także pisałem już wcześniej. Każdej z nich jednak albo czegoś brakowało albo istniejąca funkcjonalność nie spełniała moich oczekiwań, które zresztą nie były specjalnie wygórowane. Chciałem po prostu używać aplikacji, która ułatwi mi odznaczanie już wykonanych zadań na liście.

ciąg dalszy →

Czytanie elektronicznych książek na iPadzie lub iPhone’ie nie jest wcale prostym zajęciem, i to nie dlatego, że ekran wypala oczy albo trudno znaleźć ciekawą książkę, choć być może niektórym i to może przeszkadzać. Mi jednak najwięcej trudności sprawiła obsługa obecnie najpopularniejszego formatu, w którym sprzedawane są e-ksiązki czyli ePub Adobe DRM, który powoli chyba staje się standardem wirtualnych księgarń. Niestety iOS natywnie nie chce w tym zakresie kooperować. Można by przewrotnie odnieść wrażenie, że twórcy tej platformy stworzyli ją na potrzeby otwartej kultury, gdyż obsługa niezabezpieczonych plików książkowych nie nastręcza większych trudności. Niestety w przypadku komercyjnej rozrywki zostajemy zdani na często słabe i niedopracowane aplikacyjki e-księgarń.

Co robić?

ciąg dalszy →

Wywiad z Albertem Salamonem, twórcą Dominus Plus - kosmicznego chronometru dla iPhone’a i iPada, o projektowaniu, tajemnicy czasu i tworzeniu mobilnych aplikacji dla iOS.

ciąg dalszy →

Jest rzeczą oczywistą, iż myśląc o portalach, forach etc. miejscach poświęconych sprawom makowym, komputerowym, zakładamy domyślnie, iż będzie tam mowa o sprawach “komputerologicznych”. W niczym nie dyskutując takiego podejścia pragnę jednak wspomieć, iż bodaj od zawsze istnieje grupa Osób, dla których wydaje się ważniejsze to, co na Makach powstawało i powstaje, bez specjalnego wglębiania się w to, co się kryje “pod maską” maszyny czy systemu.

ciąg dalszy →

Ten tekst miał być przeglądem minimalistycznych programów do pisania, które ostatnimi czasy stały się naprawdę modne, szczególnie jeśli posiadamy tak “niemodny” sprzęt jak komputery od Apple’a. Te minimalistyczne programy, według mojego skromnego zdania, w sposób nad wyraz monotonny dublują swoje funkcje, a właściwie ich niewymownie zaawansowany zanik, by skupić się na estetyce ubóstwa wizualnych rozpraszaczy, służyć mają jedynie do pisania i do zapisywania tego co się napisało. Wybaczcie, ale mnie się to wydaje potwornie nudne.

ciąg dalszy →

Z okazji zatwierdzenia przez Apple naszego miejsca jako oficjalnego Mac User Group otrzymaliśmy ręcznie wykonany brelok. Oczywiście nie od Apple, ale od jednego z naszych userów. Twórcą tego fajnego gadżeciku jest Jaro.

ciąg dalszy →

Do czego służy serwis Instapaper? Czytamy sieć i za pomocą ikonki lub bookmarkleta odsyłamy artykuł do zbioru Instapaper, który umożliwia późniejsze jego przeczytanie. Instapaper odcina reklamy i całą zbędną zawartość strony. Pozwala też na regulację wielkości czcionki. A gdy już coś przeczytamy, możemy to zachować lub wyrzucić. Wszystko byłoby świetnie, ale aplikacja Instapaper w wersji dla iPada kosztuje 5 dolarów. Niby to niewiele ale czasem nie mamy pieniędzy albo po prostu nie widzi nam się instalacja kolejnej aplikacji. Tu z pomocą przychodzi serwis dotepub. Umożliwi on przerzucenie interesującej nas treści do programu iBooks. Po drodze skonwertuje tekst do formatu ePub.

ciąg dalszy →

Instalowałem już Liona pięciokrotnie, na czterech różnych komputerach. Najpierw – dla bezpieczeństwa – Liona otrzymał poboczny i nieczęsto używany laptop. Gdy przetestowałem go pod kątem kompatybilności i stabilności najczęściej używanych przeze mnie aplikacji, zainstalowałem Liona także na komputerze „produkcyjnym”. Tym samym, czas najwyższy na publikację własnych wrażeń.

ciąg dalszy →

Rysownikiem nie jestem i pewnie nie będę. Wśród studentów fotografii znana jest anegdota, że Ci, co nie zdali rysunku na grafikę, bo im talentu rysunkowego zabrakło, idą na fotografię. Jakieś ziarenko prawdy w tym jest.

ciąg dalszy →

O wyglądzie było w poprzedniej części. Czas na funkcjonalność, tę podstawową, tę najważniejszą dla ZU. Dla SU przeznaczę następne odcinki rozbierające poszczególne aplikacje na czynniki pierwsze. Odpowiedź na podstawowe pytanie: czy warto się przesiąść na Mac OS X Lion 10.7., brzmi – TAK, bo jest fajnie ;) Uzasadnienie w dalszej części tekstu. Zacznijmy tak jak Apple.

ciąg dalszy →

Mamy już nowy system, zastanawiamy się co nam nie zadziała. Tymczasem podziwiamy nowy wygląd, dostrzegamy zaledwie delikatne zmiany w GUI. Przy tym słyszałem najwięcej protestów i narzekań użytkowników:, „o ja za taką kosmetykę zapłaciłem?! Przecież to service pack dla Snow Leoparda 10.6 jest!”. Teraz sięgamy pamięcią wstecz, tak do Pantery 10.3, przypominając sobie 10.4 Tiger i w końcu 10.5 Leopard. Czy Apple wprowadzało jakieś wielkie rewolucje w GUI przez ten czas? Następowały drobne zmiany w wyglądzie systemu, ale przede wszystkim zwiększała się funkcjonalność. Wielkich rewolucji, takich jak między Win XP i Win Vista nie było, za taką rewolucję można uznać przejście z systemu Classic na OS X.

ciąg dalszy →

Jesteśmy po kawie, albo dwóch. Lion pobrany z Mac App Store, ikonka w doku grzecznie czeka. Większość użytkowników z marszu bierze się za instalację. Kto dziś czyta instrukcję lub licencję dołączoną do programu? Zacznijmy od tego drugiego, kryje się tu niespodzianka, miła dla nas – użytkowników.

ciąg dalszy →

Dlaczego Apple? Używam komputerów z jabłkiem na obudowie od ponad dziesięciu lat. Prawie tak samo długo administruję sieciami na nich opartymi, buduję rozwiązania dla grafików, fotografów i filmowców. Po premierze nowego systemu Mac OS X pojawiły się głosy, że to tylko poprawka dla Snow Leoparda, taki service pack. Nie zgadzam się z tym ani trochę. Zainspirowany recenzją Johna Siracusa dla Ars Technica postanowiłem trochę oswoić nowego kota od Apple, bo już kilka pogryzień (nie z jego winy) widziałem.

ciąg dalszy →

Wychodzę ze szpitala dwa dni przed świętami Bożego Narodzenia. Wychodzę, co za słowo. Wywożą mnie. Wnoszą na piętro, kładą na łóżku. W rodzinie zapada decyzja nt. prezentu dla mnie. Marzyłem o Macbooku Air, ale dostanę iPada.

ciąg dalszy →

Gdy Mac mini pojawił się na rynku po raz pierwszy, w 2005 roku, wzbudził spory entuzjam. Był bowiem swoistą furtką do świata Apple – najtańszym rozwiązaniem, by móc korzystać z dobrodziejstw systemu Mac OS X.

ciąg dalszy →

Najpierw przypomnę: daleki jestem od audiofilskiego bicia piany. Naczytałem się sporo recenzji, które po czasie wszystkie brzmią tak samo. Nie robi na mnie wielkiego wrażenia recenzja kabla głośnikowego 2x2 metry w cenie promocyjnej 80 tysięcy złotych. A już najbardziej zraziła mnie do takich lektur fraza, którą wyczytałem w recenzji stolika do sprzętu audio (tak, to jest osobny przemysł. Specjalne stoliki do postawienia sprzętu, które tłumią, wygłuszają pracę tranzystorów i robią inne cuda.

ciąg dalszy →

Podstawowymi pytaniami, jakie powinno się zadać zastanawiając się nad tym, na czym słuchać muzyki, są moim zdaniem:
– jakiej muzyki słucham najczęściej?
– jaki lubię dźwięk: bardziej analogowy, ciepły, barwny, czy raczej selektywny, wyrazisty, błyskotliwie dokładny, detaliczny?

ciąg dalszy →

Każdy z nas ma dużo znajomych. Niektórzy dzielą ich na tych poznanych w świecie realnym, i na tych z internetu.

ciąg dalszy →

Często ostatnio się komentuje zapisy w Terms of Service, Privacy Policy lub Security Overview firm zajmujących się przechowywaniem naszych danych w chmurze.

Czy uważacie, że nasze pliki, prace, zdjęcia, są bezpieczne w serwisach gdzie nie ma w ToS (Terms of Service) zapisu o ewentualnym wykorzystywaniu ich?

ciąg dalszy →

Nie bądźmy naiwni, sądząc, że facebook został stworzony z myślą o nas. Świat nie kończy się w facebooku, zaś jego złożoności nie da się wycisnąć jak cytryny i wyrazić w 140 znakach i symbolach twitterowego tamtamu. A przy wyborze lektur nie kierujmy się podpowiedziami bezdusznego automatu, lecz zdajmy się na przypadek, własną intuicję oraz… żywą rozmowę z żywymi znajomymi.

ciąg dalszy →

Gdy jakiś czas temu pisałem o poszukiwaniach idealnej aplikacji CRM, bardzo sympatyczny człowiek, podpisujący się jako Adams, polecił mi wówczas wypróbowanie programu Contactizer Pro, o którym wcześniej nie słyszałem, a który zapowiadał się bardzo ciekawie.

ciąg dalszy →

Lowender - to termin stosowany dla określenia osób wyznających filozofię nabywania i używania modeli komputerów nie tych najnowszych, lecz z przedostatniej edycji czy serii. W czasach dawniejszych uważano takie postępowanie za roztropne, gdyż pozwalało to uniknąć przypadłości tzw “wieku dziecięcego” modeli najnowszych, a przy okazji wydawane pieniądze bywały mniejsze niż wynosiła cena takiego najnowszego modelu, gdyż po pojawieniu się na rynku nowego modelu, te poprzednie ulegały znacznym niekiedy obniżkom cen.

ciąg dalszy →

Czuję się zobowiązany na wstępie Was ostrzec. Ten tekst kompletnie nie będzie ani o komputerach, ani o Apple. Minimalizm to nie tylko zagadnienia designersko-estetyczne czy też umiejętne korzystanie z jabłecznego inwentarza, ale to także, a może przede wszystkim, pewien sposób na życie, skuteczna metoda na swoiste porządkowanie codziennego zgiełku i bałaganu.

ciąg dalszy →

Poniższy tekst to nie przegląd wszystkich dostępnych magazynów. Nie jest ich oczywiście tak dużo, aby nie zdołać ich wymienić, ale takich zestawień jest wiele w sieci. Chciałem nadmienić kilka słów o praktyczności i ogólnym wrażeniu jakie towarzyszy tego rodzaju produktom.

ciąg dalszy →

Jeśli dopiero doceniłeś zalety minimalizmu i oprócz swojego otoczenia, chciałbyś także skorzystać z nich na swoim Maku, powinieneś na początek zapoznać się z poniższymi programami. Umożliwiają one wykonywanie najważniejszych zadań, jednak – w przeciwieństwie do swoich konkurentów – stawiają one głównie na prostotę i wprowadzają wyłącznie najważniejsze funkcje.

ciąg dalszy →

Od początku mojej „przygody” z Mac OS X używam pełnoekranowych edytorów tekstu. Aktualnie, zarówno Pages, jak i Word 2011 mają wbudowaną taką opcję, lecz kiedyś było o to znacznie trudniej. Z pomocą przychodziły aplikacje firm trzecich.

ciąg dalszy →

W pierwszym wpisie z serii „Czytanie na ekranie” ogólnie wspomnieliśmy o plusach i minusach czytania na szkle. Dziś o samym oprogramowaniu Apple.

ciąg dalszy →

Jak to jest z tym czytaniem na iPadzie - czy da się faktycznie czytać wygodnie za jego pomocą książki, czy jest to tylko marketingowe och i ach?
Nie ma co ukrywać, że iPad jest przedstawiany jako świetne urządzenie do czytania książek, magazynów, wszelkiej maści wydawnictw opartych o pdf/epub.

ciąg dalszy →

Dokładnie przed rokiem wystartował minimalmac.pl. Forum dla entuzjastów macintoshy, hołdujących minimalizmowi w każdej postaci. Czyste w formie, przejrzyste, hobbistyczne, bez komercyjnego wsparcia. Nie ma drugiego takiego w polskim internecie.

ciąg dalszy →

24-calowego iMac’a kupiłem, jak tylko jego aluminiowa wersja pojawiła się w Polsce. Wymieniłem wczoraj standardowo umieszczonego w moim modelu 320-gigabajtowego Western Digital na Samsunga z serii F3, o pojemności 1TB. Cały proces sfotografowałem, więc jeśli ktoś potrzebowałby ilustrowanego przewodnika, zapraszam.

ciąg dalszy →

Dysk hybrydowy (HHD) to bardzo sprytne połączenie stosowanych od lat, tradycyjnych talerzy, z pamięcią typu flash, stosowaną w dyskach SSD.

ciąg dalszy →

Jak najszybciej, bezboleśnie wymienić pliki tekstowe w formacie Pages między Macintosh a iPad?

ciąg dalszy →

Nie ma co ukrywać - za wiele gier nie ma na komputery Apple.
Tym bardziej, rzadko trafiają się takie pisane specjalnie pod Mac OS X.

ciąg dalszy →

Ja, jak i zapewne wielu innych użytkowników komputerów firmy Apple, bardzo mocno wyczekiwałem wczoraj premiery pierwszej oficjalnej bety Reedera na Maca.

ciąg dalszy →

Siła każdego komputera tkwi w oprogramowaniu, no chyba że spytać fanboja pc, to się dowiemy, że w gigahercach.

ciąg dalszy →

Przyznam, od dłuższego czasu nie czekałem na kolejne prezentacje Apple. Nie robią na mnie wrażenia.

ciąg dalszy →

Zacznę może od tego, co bardzo się wryło w moją pamięć i zrobiło duże wrażenie, a nie było wprost przedstawione przez Apple.

ciąg dalszy →

Lubię śledzić promocję i pisać o nich na łamach MM. Jednak w ostatnim czasie mam wrażenie, iż programiści sprzedają się zbyt tanio. Wystarczy stworzyć jakąś aplikację, dać jej ładny ciuszek, wystawić cenę z kosmosu i uraczyć nas promocją o niesłychanie upojnej wartości, powiedzmy 90% taniej. Obok takiej okazji nie można przejść obojętnie, a jednak…

ciąg dalszy →

Nie nowy MacBook Air, Lewek, czy najnowszy pakiet iLife.
Oczywiście są to wspaniałe premiery, ale…

ciąg dalszy →

Wspaniałe, pomysłowe, praktyczne, świetnie wykonane…
To nie będzie zwykły tekst, będzie to oda do stojaka!

ciąg dalszy →

Jeśli ktoś nie potrzebuje wielofunkcyjnego kombajnu w stylu Things lub The Hit List, lubi wygodę i bardzo czyste, estetyczne interfejsy programów, w dodatku jednolite ze stylem aplikacji używanych w komputerze - Calvetica jest dla niego.

ciąg dalszy →

Oficjalnie według Apple nie ma. Niemniej nie jest tak źle.
Może od początku…

ciąg dalszy →

Przyjęło się, że komputery i ogólnie rozwiązania Apple są mniej podatne na starzenie się. Jak kupimy komputerek to dłużej będzie można cieszyć się aktualnymi programami.

ciąg dalszy →

Przyznaję się bez bicia - uzależniony jestem od internetu i informacji. Nie mam silnej woli aby zostawić na kilka godzin nieczytane kanały rss czy interesujące miejsca w sieci.

ciąg dalszy →

Niedawno uczestniczyłem w dyskusji na forum MinimalMac dotyczącej edytora Ommwriter. Program ten ma swoich zwolenników, pojawiły się jednak głosy tych osób, które nieco inaczej wyobrażają sobie edytor tekstu dla sympatyków minimalizmu.

ciąg dalszy →

W ostatniej odsłonie dość dużo zmieniło się w programie. Po pewnym okresie użytkowania warto wspomnieć o kilku funkcjach.

ciąg dalszy →

Jeśli podnieca Cię tekst, jeśli liżesz każdą stronę pięknie wydanej książki, jeśli krój pisma to dla Ciebie dalece ważniejsza kwestia, niż wpadki aktualnie rządzących polityków, a do tego lubisz też pisać, to świetnie się składa. Omm writer jest dla Ciebie.

ciąg dalszy →

Sprzęt, zwłaszcza komputerowy jest niczym bez odpowiedniego systemu. iPrawda stara jak Dos w Windowsie…

Co możemy powiedzieć o systemie napędzającym Apple iPad?

ciąg dalszy →

Kiedy pojawił się tablet, pomyślałem sobie:
„Ekstra sprawa! Będę mógł wpakować wszystkie moje zdjęcia z iPhoto, wreszcie je poukładać w zdarzenia, dopasować buźki do odpowiednik delikwentów, poprzycinać filmiki które też mi się walają w iPhoto, no może wreszcie po oceniam niektóre fotki”

ciąg dalszy →

Dobrych parę tygodni, rożne sytuacje, dwie wersje iPada w rekach. Jakie odczucia? Podzielę moje spostrzeżenia na kilka mniejszych wpisów. Dziś zacznijmy od sprzętu.

ciąg dalszy →

A wydawało się, że będzie tak pięknie. Apple otworzyło sklep z książkami. Elektronicznymi oczywiście. Niemniej proszę, literatura, nierzadko piękna, naraz wpuszczona została do wielkiej jadalni, gdzie cywilizowani konsumują elektronikę, gadżety, empetrójki i internet.

ciąg dalszy →

Jako osoby korzystające z sieci, wszystkim nam jest znana sprawa niewolnictwa informacyjnego.

Oczywiście nikt z nas nie chce być niewolnikiem tylko panem sytuacji. Chcemy aby narzędzia i informacja pracowała dla nas.

ciąg dalszy →

Jeśli myślisz o kupnie maka jest to Radnik dla Ciebie. Jeśli już go masz, uznaj go jako Po-Radnik. :-)

Po ostatniej prezentacji nowych komputerów z linii laptopów, wielu z nas się zastanawia nad zakupem, lub choćby jest zalewany informacjami o nowych hiper maszynach.

ciąg dalszy →

Swego czasu miałem sterowniki do producenta mojego gryzonia. Podczas przesiadki sprzętowej nie instalowałem ponownie, wobec wielu wrażeń jakoś wypadło mi to z głowy. Wczoraj postanowiłem sprawdzić aktualność sterowników i je zainstalować. Czemu?

ciąg dalszy →

Różne rzeczy człowiek wymyślał i nadal wymyśla do wspomagania pamięci, ale najlepiej sprawdzają się stare dobre notatki.
Ciekawa rzecz, że chyba zawsze będziemy robić notatki, niezależnie od tego jak bardzo szybkie i skomplikowane urządzenia (skromnie nazywane komputerami) będziemy posiadać.

ciąg dalszy →

Każdy go ma, magazynować go nikt nie umie, ucieka nam od wieków. Chcąc nie chcąc, jesteśmy uzależnieni od czasu i mnóstwo (jeśli nie wszystkie) decyzje jakie podejmujemy zależne są od nacisku, presji tik taka…

ciąg dalszy →

Często zadaję sobie pytanie: kim jestem? Odpowiedź bywa różna. Zależna od tego, kto pyta, kiedy pyta, w jakich okolicznościach. Dla synów jestem ojcem, dla kolegów ziomem. Dla studentów wykładowcą. Dla makjuzerów zaś jestem przede wszystkim jednym z nich, również makjuzerem.

ciąg dalszy →

Staram się odkopać w pamięci chwilę, kiedy po raz pierwszy sięgnąłem po RSS. Choć korzystam z nich co dzień, to nie jestem w stanie umiejscowić w czasie. Ba, nawet nie pamiętam pierwszego źródła. RSS stał się dla mnie nieodłączną częścią systemu, nieodłącznym towarzyszem dnia. W chwili uruchomienia komputera, wraz z systemem uruchamiane są Mail i czytnik RSS.

ciąg dalszy →

Niektórzy uwielbiają go niczym ikonę, inni uznają za symbol odmienności i niezależności, niejeden traktuje jak zwyczajne narzędzie pracy. Wszystkich łączy jednak przekonanie, że praca na macintoshu jest czystą przyjemnością.

ciąg dalszy →

Tytuł zalatuje trochę Bondem, ale w sumie nie o samym Agencie „nula nula sedm” będzie. Co ma wspólnego beta tester, inżynier elektroniki, pucybut i minimalmac?

ciąg dalszy →

Witam serdecznie panowie* Gallowie!
Troszeczkę mam stresika, bo zostałem wydelegowany jako Minifix, co przedstawi co i jak.
Ehm, ehm… Zaczynamy.

ciąg dalszy →